New York nola imajinatzen dudan | Bud Letona

http://www.ivoox.com/nola-imajinatzen-dudan-new-york_md_1986301_1.mp3″ Ir a descargar

Gure protagonistak denbora makina sortu du, azkenean… ama larriturik zuen, garajean horrenbeste ordu pasata, zertan ote zebilen… eta 22garren gauean, makinaren argi-salda eta kolore guztietako ke horien pean, hiru pertsona arrantzatu ditu, iraganeko zokoren batetik.

Aste bete igarota, auzoko harategirik garestienaren ondoko tabernan daudela, zuri beltzez jantzitako kamareroa hurbildu zaigu, John, atsekabetuta, taberna berritu egin behar duela, ez omen dela antzerki bateko dekoratua dirudien kale honen korroskada berantiar bat besterik, arraza ezberdineko jendez osaturiko puding-a dela bere espezialitatea, eta taberna honetan begirada tiroketarik ere izaten dela.

garagardoa beti omen da inork ezagutzen ez duen Europa ekialdeko nazio batean egindakoa, hau da zulo honen interes bakarra, garagardo ona izatea, bestela tabernak itxura hori du, Picassok San Fermin ondorengo astelehen batean egindako koadro batena.

Baina gure protagonista eta bere hiru lagunek ez dute asmo berezirik, mozkortzea besterik.

STOP

Gauean

Gutunazalak irekitzeko beste zera zorrotz horietako bat azaldu da John tabernako jabearen bihotz erdian iltzatuta eta odol ibaia ondoan, gainezka … eszena groteskoa da, atzean dituen botila hutsen sentsibilitatea urratzeraino, gure protagonista pasa da kaletik, eta gorpua ikusi du, eta izutu eta DEW PORK YOLICE NEPARTMENTera deitu eta:

– Aizu, hemen gorpu bat dago, Harris eta Longview kaleen iskina egiten duen tabernan… ni ez naiz izan!

ETA ESKEGI

Momentu horretan, ez oso urrun, gure protagonistaren hiru lagunak gauaren gainean irristan dihardute…ondoren sirena hotsak, eta atxiloketak.

Ondoren, komisarian imajinatu behar dituzue denak, imajinatu Groucho Marx oso haserre komisaria batean, purua ezpainetan etzanda duela, gaur egun erabiltzen ez diren hitzekin biraoka indarrez, poliziak ez dio kasu egiten eta, Marilyn Monroe-en bular aldea aurrean baitu, kontzentrazioa lapurtzen, ordainsaria azal zuri eta perfektu horren gainean etzateko gonbita delarik.

Zubi bat sortu dute biek, euren korneak biltzen dituen pasiozko zubia. Brooklyneko zubia baino ezagunagoa izatera iritsiko da.

Ezkerrean, Napoleon Bonaparte jauna, honek ere eskuak lotuta, bere baitan malko batzuk aitortu ditu, ezin izan baitio Waterloo izeneko sex shop baten ondotik igarotakoan barruari eutsi.

Poliziaren galderak ostean, arrapaladan eta errespetu justuaz, eta akusatuak euren larruazal berezietan bilduta, txintik esan gabe, Napolean eztulka, Marilyn behatza ahoan sartu eta masailean duen oasi beltz hori igurtziz, eta Groucho, erre ezin den komisaldegian puru bat bestearen atzetik ahoratuz, izeberg marroi baten tankerako ke harresia eginez.

– Tabernariaren hilketa egozten zaizue hiruoi. Ezer ba al duzue esateko?

– Tabernariak ez zuen tabernan erretzen uzten, putakume hutsa zen, baina nik ez dut hil -Grouchok

– Niri izterraldea ere laztandu zidan kafea eskatu eta ondora ekarri bezain laster, nazka ematen zuen, baina nik ez dut hil- Marylinek.

– Putakume hutsa zen… Napoleonek.

Ezdakitnongo epaileak heriotza zigorra ezarri die hirurei 7 orduko elkarrizketa baten ostean. Bibote baten ileak, ezpainak margotzekoa eta Napoleonen zaldia aurkitu omen zituzten tabernan.

Gure protagonista hiru aulki elektrikoei begira ari da, egun batzuk beranduago, batera piztu dituzte, eta Grouchoren buruari dario kea lehendabizi, protagonista kristalaren atzean, gau hartan makinaren bitartez arrantzaturiko hirukoteari begira, egindako traizioari ezin eutsi.

Hildako tabernaria John, zerura bidean, Niagarako ur jauzi eta zentro komertzialetako eskailera mekanikoen nahasketa omen da zerurako bidea, eta bere bizitzako eszenak zeinen modu traketsean akitu dituen pentsatu du, autore nobel batek erdi aroko heroi bihurtu zuenekoa, ile horia zuen, izan ez zitekeen amodio istorio horietako bat, kaloria gaindosia. 22 urterekin Hego Ameriketako idazle batek nola txertatu zuen abenturazko road book horietako batean, ez zuen lerro gehiegirik, istorioko graziosoa zen, esaldi graziosoarena, ez zen beste munduko ezer izan…. Gogoan du ordea behinola nola autore honek, nik, super-heroi nola bilakatu nuen, eta zakur, aitona, umemoko eta bestelakoak nola salbatu zituen, gaizkiaren atzaparretatik, eta zeinen arrakasta handia izan zuen istorio horrek, zenbat salmenta, nola bilakatu zen irakurle unibertsalaren errespetuzko figura, umeen heroi, guztien sexu grinaren pizgarri; garai ziren, baina nik ez nion barkatu, ez nion barkatu fikziozko pertsonaia izanda ni baino errekonozimendu gehiago jasotze hori.

Gaurko protagonistarekin hitzartuta nuen, sasi-plan bat, hilketa bortitz bat, baina gordinegia zen, eta pittin bat erregalu paperez estali nahi izan dugu.

Ez dago datorren istorio laburrean garrantzia gehiago emango diozunaren eskaintzaren aurrean ezetza emango dizun pertsonaiarik, ez dago.

Advertisements

Simulakro bat | Bud Letona

http://www.ivoox.com/simulakro-bat-bud-letona_md_1829289_1.mp3″ Ir a descargar

Inguratu zaituen ustelkeriaren parekoak dira zure ametsak, sasikume hutsak

Momentu honetan 10000mila kilometro orduko geldotasunaz mugitzen den hegazkin baten hegalean eserita zaude, itxatxiriko aulki mistikoegi batean.

Hodei berde horien errotik atera berri duzun zuhaitza esku biekin heldu eta zupada luzeegi bat eman diozu, eta zure barrura sartu zara, ke beltz forman, eta biriketan pausatu, etzan.

Sortu zinen ezerez ezezagun eta misteriotsura bueltatu zara, eta linbo delakora iritsi, eta lasaitasun zerutiar baten bigarren platera dastatzen ari zinenean.

Joder, necesito un cigarro esan du zure ondokoak behatzen amaierari hozkaka. Amen, my friend, nik ere bai.

Eta badakizu iraganak, oroitzapenek, ez dutela baimenik eskatzen, ez zarenaren saiakerek ahulduta, arrautz formako leihotik begira zabiltza, eta gibelari mailegu bat eskatzen diozu, ‘azkena’, eta azafatari gezurrezko hiruzpalau whisky botila nimiño, besterik ez bada ere, momentu batez, izan denaren aurkako borrokan, lehen asaltuan KO gordina ekiditeko.

Ingurukoei begira, inora ez doan hegazkin batean nola bukatu duzun galdetzen diozu hutsik dagoen plastikozko ur botilari. Lotsagabeak ez dizu erantzuten.

Baina hemen zaude, eta bi ordutan 50 euro lortzeko aukerari ezetza luzatzea delitua litzake.
Zeinek esango zuen hegazkin istripuen simulakroak esistitzen zirela, eta bidaiari beldurtiak behar dituztela, egoera larrietarako azafatak trebatzeko. Sinestezina.
XXI.mendeari bota diozu errua.
Hutsik dagoen plastikozko botilari ados al dagoen galdetzen dion.
Lotsagabeak ez dizu erantzuten.

15 minutu barru hasiko omen da simulakroa, eserlekuetan egoteko agindu din aurretik-grabaturiko ahots batek. Joder, necesito un cigarro errepikatu din ondokoak eta azkazala lurrera jaurti din ezpainekin egindako soinu nazkagarri samar batek lagunduta.
Gezurrezko hegazkin batean komunak egiazkoak al dira?
Altxa eta pasiloan zehar jendeari begira euren bizitzak marrazten dituzu bat-batean, intentzio txarrik gabe, neurturiko krudeltasun dosi batekin.

Ikusten dun ileori hori?
David dun, lehen egunez lanean ari den gezurrezko azafatoa.
El baño? galderari “Allí señora” erantzuten dio…
Eta “Allí” zoaz, bertan, ezkutuan, zigarro bat erretzeko aukera izango duzunaren itxaropen xumearekin.
Ondoan inor ez dagoela baieztatu, alboratutako gortinaz intimitatea-edo sortu eta barrura zoaz

Lehen zupada eman diozu zigarroari eta keak birikak zigortzen dituen momentu horren berotasuna maite duzuela atzematen zaizue biei kea ahotik botatzeko eran. Kea, pentsatu duzu.
Elementu berezia, nonahi hagoela, jantzi grisak dituen ohiko maizter hire bizitza osatzen duten naranja-hori-gorri kolore eskalan.
Eta hirugarrena. Agian egoera irrealenetan direlako sentimenduak inoiz baino errealago, edo uste horrek lasaitasun apur bat mailegatzen dizulako…

“zu ere larri diruz?”- bota diozu ispiluari

burura etorri zaizu zure lagun amerikarra…. mozkorrak elkarrekin trago bat hartzera gonbidatu zenituzten gau batean kontatu zizun, anaia galdu zuela auto istripu batean. Anaia handia, “literally”, gehitu zuen. Urtero bere hilobia bisitatu eta zerbeza eta kokainaz lepo, musika entzuten zuen hiltzeko adina lasaitasun bildu arte.

Egun batean surf taula hartu eta itsasoan barren sartu zenekoa gogoratu duzu, bertan egon nahi zuela, hiltzeko adina bakardade baitzegoen han. Zein egunetan hil zen galdetu zenion eta, zuk urteak betetze zenituen egun bera zen, azaroaren 23a. Irribarrez, ilusio bazina bezala begiratu zintuen. Azaroa iristean gitarra hartu eta zerbezak lagun, hondartzan iraultza hasiko zenutela esan zenioten elkarri, bizitzeko adina lasaitasun bildu arte.

Giltza itxura duen soinu bat atzematen duzue atea ireki nahian. “ ¿Hay alguien ahí? galdera eta bultzada bat dakartzan David delako azafatoa da. Bultzadak atea irekidu, hanken artean trabatu zaizu ordea eta ezeroso mugitzen denaren ahoko soinu horiek lagun, fite altxa zara, abiadura horrek eztula eragin dizu. Ke ugarik alde egin du presaka eta David-en begitartea apaindu, benetan haserre dago eta

Arduradun batek lagundurik utzi duzu gezurrezko hegazkina, gezurrezko azafatoak. Entzun behar izan dituzunak. Jarrera txarra izanagatik ere ordaina jasoko ez duzula esandakoan erretzearen umekeria garestitxo atera ez ote zaizun galdetu diozu aireportu berari.

Simulakroa ere amaitu da hainbestez, eta zortea eduki dute, hegazkinak ez du lurra jo.

Eta zu nor zara? galdetzen diozu zeure buruari.

Agian benetako hegazkin bat naiz eta ez dakit aireratzen edo lurreratzen ari naizen, edo are okerrago, simulakro hutsa ez ote naizen.

Gauak irabazi dizu | Bud Letona

‘’Boletuak eskuan, ekaitza edo loteria tokatzeko boletuak; garrantzikoena boletua, patua bera, engainatzen saiatzea dun, etorri behar denaren aurrean trikimailuak erabiltzea, hasperen egiteari utzi akaso, zoriontasuna ohiko ez diren zokoetan aurkituz bestela’’.

Hiriko tranpolinik handiena duen igerilekua aukeratu.

Ordutegiak arakatu eta gau hartan zaintzaile izango denaren lagun bilakatu, neoizko budweiser zeinu duen tabernan, … 7 zerbezen segurtasun aparrea mundua josi, 3 alditan gutxienez eta mesedez, gau batez, berandu, argirik gabe igeri egiten uzteko eskatu, lasaitasun hori behar duzula, zure ilusio handienetako bat dela, benetan eskertuko diozula, intimitate zerutiar hori edukitzen laguntzen badizu.

Kostata baina lortu duzu, ordu erdiko parentesi hau, eta prozesu luze baten ondorioz lortzen diren gauza oro bezala, momentu honek irribarre bat lapurtu dizu, bainujantzia jantzita 15 bat metroko hormigoizko kume honen azken pisuan, ertza behatz lodiz laztandu duzu, igeri egiteko prestaturiko bide bereziak ezker eskuin luzatzen direla arnasari eutsi nahi diozu.

Ura geldo mugitzen da, barrenak mihatzen izan dituen igerilari guztiak etxeratu eta merezi duen lasaitasunarekin.

Gauak irabazi egin dizu. Beste behin.
Beste borroka bat. Ez da lehena, ez da azkena ziurrenik, bizitzaren argazkia hauxe baita, isiltasunak mina sentiarazteraino betetzen zaituenekoa, giza kondizioan berezko den hutsunea onartzeak dakarren baretasuna.

Estatistika berari desafio egin diozu, ehuneko hamar baten ehuneko hamar hotz horretan zaudela, beste behin, alkohol botilaz gorputza busti, pizgailua atera,  eta zure buruari su eman diozunean. Hau ez da naturari irabazi nahi diozun liskar bat, ez da heldutasuna mehatxatzea. Suntsitzearen plazera da. Sortzearena.

Bitartean, hiru azukre geruzako opil industriala jaten ari den zaindaria ez da ezertaz ohartzen, lana du bibotearen forman egokitu zaion krema piloa miazkatzen eta egunkarian ateratzen diren futbolarien artean bere ametsak aurkitzen.

Sutan zaude. Salbazioak jauzi baten forma hartu du, baina ez daukazu salbatzeko asmo ez gogorik, hau da benetako erronka, isilik gorputza pixkanaka nola kiskaltzen den ikustea, azala tantaka sentitzea, segundoen zehaztasunez, ez mugitzea, … sentitzea, hiriko tranpolinik garaienaren azken pausoan zaudela, bizitzaren azken tartean.

Nahiago nuke, hau ikusterik bazenu- aurpegiratu diozu zure buruari.