Egun ederra da gaurkoa IV | Jon Urzelai

http://www.ivoox.com/jon-urzelai-puntuka_md_2505554_1.mp3″ Ir a descargar

Egunak ondo hasten direnean ere, batzuetan, espero gabe eta supituki, triste bilakatzen dira patua zurekin jokatzen ariko balitz bezala. Baina Carlton hoteleko botones puta bat zarenean egunak ez dira inoiz ondo hasten eta egia hori ondo ezagutzen duzu. Era berean, gaizki hasitako egunek ere kostata izaten dutela amaiera hoberik ere badakizu. Berdin dio jendearen begiak zure ahoko hortzen zuritasunean islatu ahal izateak, protokoloaren nondik-norakoak absurduraino ezagutzeak edo emazteak oparitutako kolonia modernoa egunero erabiltzeak. Horrek guztiak ez dizu laguntzen zure lana besteak garrantzitsu sentiaraztea denean, zure lana besteak gustura sentitzeko zeure burua makurtzean oinarritzen denean.

Carlton hoteleko botonesak hori guztia aski ongi daki eta horrexegatik ez da ongi gogoratzen korridorean aurrera joanda atzean utzi duen logelak Salvador Allende edo Augusto Pinochet izena duen. Kurt Cobain edo Donna Summer. Azken finean plastikozko bizitoki baten atean zintzilikatutako izenak besterik ez dira, inora eramaten ez dutenak, eta hori ere badaki.

Tok! Tok!

Zaila da egoerak eskatzen duen mailan egotea logela irekitzerakoan topatzen duzuna pistola bat ahoan sartuta daukan gizon elegante bat denean. Imajinatu: ilea eta aurpegia izarditan blai dituen suizida batek begiratzen zaitu atea ireki orduko, atzean irekita daukan leihotik geroz eta euri gogorrago baten tantak sartzen diren bitartean. Irudia ederra da berez, indartsua, indartsuegia agian. Leihotik haratago mila argi, putzu eta ke izango dira baina horri erreparatzeko astirik ere ez du izan muturren aurrean daukana ikusirik. Bai, ahaztu eguna ondo amaituko denaren itxaropen guztiak.

Baina…. baina… ze hostia?!

Pun!

Begiak ireki dituenean odola, kristal hautsiak, haragi puskak eta odolez bustitako kristal hautsiak aurkitu ditu bere uniformean zehar banatuta, abangoardiako artista post-moderno esperimental baten obra bat osatuko balute bezala. Balizko obra kontzeptualaren esanahia aurkitzeari uko eginez edo, begiak itxi ditu. Hiria, bizia, denbora azkarregi doala iruditzen zaio, ez dela dena asimilatzeko gai. Ez dela ezer asimilatzeko gai. Logelatik irten lurrean eseri eta zigarro bat piztu du: keak ez dio suitearen izena zein den ikusten utzi.

Hurrengo egunean, ertzaintzarekin izandako deklarazio eta buruhausteak ahazten saiatzen den bitartean, berriz ere lanera bueltan, bere aitak txikia zenean esaten zionaz gogoratu da, “seme, bizitza xake partida bat bezalakoa da eta guri peoiak izatea tokatu zaigu”. Irri triste batekin aldapa-gora dagoen zebrabidea pasa eta Carlton hotelera sartu da berriz, lanera. Gaurkoa egun gogorra izango da eguzkitsua izanagatik: goizean jakinarazi diotenez, Allende suitea zerri eginda utzi du bart izandako festa pribatu batek.

Advertisements

One thought on “Egun ederra da gaurkoa IV | Jon Urzelai

  1. Nere postekin loturak: 16. Pre(nt)sa(z)ko literatura | Obabako Testiguak

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s