Teletipoa | Beñat Gaztelumendi

Egia astigmatismoak jotako betoker bat zela ikasi zuen garagardo usaineko garai urrun batean. Ez dauka gogoan unibertsitateko esne mindu koloreko aulki batean edo Kafe Antzokian izan ote zen, Heineken botila miope bat eskuan hartuta. Bera ere hain berde zegoen artean… Kazetari izatearekin egiten zuen amets orduan, manifestazioetan begirada objektiboz manifestarien aurretik eta poliziaren atzetik edo alderantziz (urte asko pasa dira izan ere) joaten diren kazetari horietako bat izan nahi zuen, parrandan ere grabagailua gabardinan sartuta aterako zen usaimen fineko piztia, egiaren zerbitzura beti. Leioako kafetegiko hirugarren solairutik marihuana kea irteten zen garaietan izan zen hori; munduari buruzko teoria apurtzaileak sortzen zituzten garaietan; hain apurtzaileak izanik hurrengo goizean bestondoaren kristal apurtuak garuneko zoko ezkutuetatik erauzten aritu behar izaten baitzuten. Mundua aldatuko zuen kazetaritza berriaren teorizatzaileak.

Orain fisioterapeutarenera joaten da Mikel astean bitan, korapiloak sorbaldan omoplatoetan klabikulan eta auskalo non gehiago; izerdi kiratsezko alkandorako botoi apurtuen artetik ile kizkurtuak munduari begira; usaimen fineko piztiak berrogei urte bueltako sabelean zintzilik dauden ile mataza lotsagabeak… Haurraren negarrek egun bihurtutako gauetan futboleko baloi bilakatu zaizkio begiak, eta orain erredakzioko mahai desordenatuko fluoreszenteak itsutzen dio objektibotasuna. Alaba txikiaren argazkitxo bat dauka ordenagailu aldamenean, irribarretsu, “egizu lan eta ni ere zu bezalakoa izango naiz” esanez bezala, “ordaindu nire pixoihal bizikleta botika arropa eta ikasketak eta bekadun zoriontsu izango naiz, langabe irribarretsua, zure etxeko altzari dotorea” eta Mikelek burua jaitsi eta agendari begiratu dio, “bihar elkarrizketa zirkuko domatzaileari, etzi etxeko hormetan mamuak ikusi dituen jubilatuari, etzidamu ur baso batean etorkizuna ikusten duen neskatoari” eta abar eta abar eta abar; agenda bat bic urdinez zirriborratua, marjinetan “gogoratu esnea erostea, gogoratu xanpua, gogoratu, gogoratu, gogoratu” emaztearen kaligrafia borobilduaz, eta Mikelek baietz buruarekin, baietz oraindik ere ordenagailu aurrean, hatzak teklatuan jarri eta “bai, bai, bai” teletipoei, egia astigmatismoak jotako betoker bat da folio zuriek apaindutako erredakzio mahaietan. Iraultzak kontatu nahi zituen, mundua aldatuko zuten egunak; boligrafoak husterainoko sakontasunez. Baina orain zertaz ari den jakin gabe kopiatzen ditu teletipoak; urteak dira inork bizkarra ukitu eta “ederki ari haiz” esaten ez diola, nork esango dio bada, hain ikusezin Mikel bere besaulki urdinean, hain nekatua, hain betaurrekoduna, hain etsia, hain korapilatua, hain Mikel. Munduak bezala, konturatu gabe ematen du bira arratoiko gurpiltxoak, teletipoz teletipo, gertaeraz gertaera. Eta, meteorito batek jo balu bezala, kolpera lehertu da teletipo batean bere izena irakurri duenean.

Advertisements

One thought on “Teletipoa | Beñat Gaztelumendi

  1. Nere postekin loturak: 5. Samara Velte | Obabako Testiguak

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s