Amonari [Berlin III] | Gorka Gurrutxaga

Harrizko bilakatu nintzen amak berria emandakoan. Harrizko baino, automata bihurtu
nintzela esatea egokiagoa izango da. Harrizko automata agian. Izan ere, goizero gisan, ez bainion hortzak garbitzeko usadioari uko egin. Ahoa aparrez mukuru, eskumuturraren eragiteari ezer gertatu ez balitz bezala jarraitu nion. Horregatik automata, agian harrizkoa, mugitu mugitzen bainintzen, harriak ez bezala, baina harrizko bainintzan. Ahaztuta ene giza kondizioa, barrua zuri edo beltz, ez dakit, harrizko esatea zehatzena. Barrua huts sentituagatik, pisu baitzen aldi berean. Automata bat bainintzan erosi nituen hegazkin tiketak, maleta egin, lotu beharrekoak lotu, abisua eman eman beharrekoei. Eta bideari ekin nion, nora nindoan jakinaren gainean, zertara nindoan ordea ohartu gabe oraindik, edo onartu gabe oraindik, edo ahaztu nahian. Esan bezala, barrena hutsa baina astun, aurrera nindoan bidean. U-bahn-a eta autobusa. Hegazkina gero Bartzelonara. Handik berriz Bilbora. Bilbotik autobusez etxeratu nintzen azkenik. Horrela bat-batean, goizean Berlinen jaiki eta Donostian oheratzen dena bezala, goizean bizirik itzarri eta gauen hilik itzaltzen dena bezala.

Bidai luzerako, humanoa naizela ez ahaztearren edo, Sarrionandiaren “Narrazio Guztiak”
hautatu nituen bidelagun, ene barneko harri puska hura xamurtu nahian. Sentimenduak baina, beste edozeren gisan, ez dira loratzen behartuak badira. Horregatik, “Amaiera, funtsean, tragikoa da” irakurrita, enuen inolako saminik sentitu, amaiera baten aurrean nengoela banekien arren. Une hartan ez nengoen ezer sentitzeko agian, harri pusketa haundi bat izateko baizik. Zeren eta beste hitzok ere, “heriotzak amaiera antza izan behar dik”, gertatu zena gertatu zenetik bi aste igaro direlarik barrena iraultzen didaten arren, etxerako bidean, ez ziren izan paperean margoturiko letra hurrenkera bat besterik.

Behar izaten baita denbora gauza alai eta tristeak onartzeko, jazo denak benetan zer ondorio dituen ohartzeko, begiak betiko itxirik ikusi nuen arte enuen benetako negar malkorik isuri. Orduan ordea bai, entzunez soilik jasotako berria hezur haragiz pairatzean, orduan, harri pusketa hura birrintzen hasi zen. Eta behiala idatzi nion hitz hurrenkera hura, “Nago gaztetasunak ez ote dizun ihes egin”, agur gisa irakurri nionean, bertan esandakoa, iragana bazen ere, milaka zatitan desegin zen arroka. Eta zerraustu zen lehengusuek eginiko kanta haren lehen akordeak entzunarekin bat.
Hori etxeratu eta biharamun goizean izan zen. Arraltsalderako jada lasaituago nengoen
ustean, ezin izan nion eutsi malko erauntsiari, kanta haren doinua berriro entzundakoan. Orduan ene barneko harri puska hura zenaren zerrautsak aireratu ere egingo ziren agian. Arindu nintzen nolabait, baina harria sostengatzen zuen indar guztia ere zerrauts haiekin batera aireratu zela zirudien. Burumakur, ahul, hutsik nengoen. Egoeraz jabetuta, lagundu nahirik, emakume bat gerturatu zitzaidan, eta lasai egoteko, amona zeruan zegoela eta. Zeruan ez dakit pentsatu nuen ene baitarako, baina nire oroitzapenetan, baserriko sukaldeko mahaiburuan, ikuiluan ardiak jezten, soroan belarretan, gazta egiten, leku horietan zihur egongo zela betiko ohartu. Eta hilkutxa horretan azken muxua ematen niolarik, eta nire agurra irakurtzen niola, gaztetasunak baino zeozer gehiagok alde egina bazion ere.

Nago gaztetasunak ez ote dizun ihes egin,
eskuartean harrapatu nahi duzun keak bezala.
Denborak ez ote zaituen zizel kolpez urratu.
Denborak eta urte luzeetako lanak.

Aulkian eseri zara hezurretako minez kexu,
zapatak zure kabuz lotu nahi eta ezinez.
Magalean babestu nahiko zenuke biloba txikia,
baina nahikoa lan botiken kaxari eustearekin.
Pilula bat duzun min eta gaitz bakoitzerako,
nahiz eta zuk badakizun, hizketa-laguna
biloben irribarrea eta seme-alaben esker ona
dituzula benetako sendagai.

Advertisements

One thought on “Amonari [Berlin III] | Gorka Gurrutxaga

  1. Nere postekin loturak: 5. Samara Velte | Obabako Testiguak

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s