Simulakro bat | Bud Letona

http://www.ivoox.com/simulakro-bat-bud-letona_md_1829289_1.mp3″ Ir a descargar

Inguratu zaituen ustelkeriaren parekoak dira zure ametsak, sasikume hutsak

Momentu honetan 10000mila kilometro orduko geldotasunaz mugitzen den hegazkin baten hegalean eserita zaude, itxatxiriko aulki mistikoegi batean.

Hodei berde horien errotik atera berri duzun zuhaitza esku biekin heldu eta zupada luzeegi bat eman diozu, eta zure barrura sartu zara, ke beltz forman, eta biriketan pausatu, etzan.

Sortu zinen ezerez ezezagun eta misteriotsura bueltatu zara, eta linbo delakora iritsi, eta lasaitasun zerutiar baten bigarren platera dastatzen ari zinenean.

Joder, necesito un cigarro esan du zure ondokoak behatzen amaierari hozkaka. Amen, my friend, nik ere bai.

Eta badakizu iraganak, oroitzapenek, ez dutela baimenik eskatzen, ez zarenaren saiakerek ahulduta, arrautz formako leihotik begira zabiltza, eta gibelari mailegu bat eskatzen diozu, ‘azkena’, eta azafatari gezurrezko hiruzpalau whisky botila nimiño, besterik ez bada ere, momentu batez, izan denaren aurkako borrokan, lehen asaltuan KO gordina ekiditeko.

Ingurukoei begira, inora ez doan hegazkin batean nola bukatu duzun galdetzen diozu hutsik dagoen plastikozko ur botilari. Lotsagabeak ez dizu erantzuten.

Baina hemen zaude, eta bi ordutan 50 euro lortzeko aukerari ezetza luzatzea delitua litzake.
Zeinek esango zuen hegazkin istripuen simulakroak esistitzen zirela, eta bidaiari beldurtiak behar dituztela, egoera larrietarako azafatak trebatzeko. Sinestezina.
XXI.mendeari bota diozu errua.
Hutsik dagoen plastikozko botilari ados al dagoen galdetzen dion.
Lotsagabeak ez dizu erantzuten.

15 minutu barru hasiko omen da simulakroa, eserlekuetan egoteko agindu din aurretik-grabaturiko ahots batek. Joder, necesito un cigarro errepikatu din ondokoak eta azkazala lurrera jaurti din ezpainekin egindako soinu nazkagarri samar batek lagunduta.
Gezurrezko hegazkin batean komunak egiazkoak al dira?
Altxa eta pasiloan zehar jendeari begira euren bizitzak marrazten dituzu bat-batean, intentzio txarrik gabe, neurturiko krudeltasun dosi batekin.

Ikusten dun ileori hori?
David dun, lehen egunez lanean ari den gezurrezko azafatoa.
El baño? galderari “Allí señora” erantzuten dio…
Eta “Allí” zoaz, bertan, ezkutuan, zigarro bat erretzeko aukera izango duzunaren itxaropen xumearekin.
Ondoan inor ez dagoela baieztatu, alboratutako gortinaz intimitatea-edo sortu eta barrura zoaz

Lehen zupada eman diozu zigarroari eta keak birikak zigortzen dituen momentu horren berotasuna maite duzuela atzematen zaizue biei kea ahotik botatzeko eran. Kea, pentsatu duzu.
Elementu berezia, nonahi hagoela, jantzi grisak dituen ohiko maizter hire bizitza osatzen duten naranja-hori-gorri kolore eskalan.
Eta hirugarrena. Agian egoera irrealenetan direlako sentimenduak inoiz baino errealago, edo uste horrek lasaitasun apur bat mailegatzen dizulako…

“zu ere larri diruz?”- bota diozu ispiluari

burura etorri zaizu zure lagun amerikarra…. mozkorrak elkarrekin trago bat hartzera gonbidatu zenituzten gau batean kontatu zizun, anaia galdu zuela auto istripu batean. Anaia handia, “literally”, gehitu zuen. Urtero bere hilobia bisitatu eta zerbeza eta kokainaz lepo, musika entzuten zuen hiltzeko adina lasaitasun bildu arte.

Egun batean surf taula hartu eta itsasoan barren sartu zenekoa gogoratu duzu, bertan egon nahi zuela, hiltzeko adina bakardade baitzegoen han. Zein egunetan hil zen galdetu zenion eta, zuk urteak betetze zenituen egun bera zen, azaroaren 23a. Irribarrez, ilusio bazina bezala begiratu zintuen. Azaroa iristean gitarra hartu eta zerbezak lagun, hondartzan iraultza hasiko zenutela esan zenioten elkarri, bizitzeko adina lasaitasun bildu arte.

Giltza itxura duen soinu bat atzematen duzue atea ireki nahian. “ ¿Hay alguien ahí? galdera eta bultzada bat dakartzan David delako azafatoa da. Bultzadak atea irekidu, hanken artean trabatu zaizu ordea eta ezeroso mugitzen denaren ahoko soinu horiek lagun, fite altxa zara, abiadura horrek eztula eragin dizu. Ke ugarik alde egin du presaka eta David-en begitartea apaindu, benetan haserre dago eta

Arduradun batek lagundurik utzi duzu gezurrezko hegazkina, gezurrezko azafatoak. Entzun behar izan dituzunak. Jarrera txarra izanagatik ere ordaina jasoko ez duzula esandakoan erretzearen umekeria garestitxo atera ez ote zaizun galdetu diozu aireportu berari.

Simulakroa ere amaitu da hainbestez, eta zortea eduki dute, hegazkinak ez du lurra jo.

Eta zu nor zara? galdetzen diozu zeure buruari.

Agian benetako hegazkin bat naiz eta ez dakit aireratzen edo lurreratzen ari naizen, edo are okerrago, simulakro hutsa ez ote naizen.

Advertisements

One thought on “Simulakro bat | Bud Letona

  1. Nere postekin loturak: 4. Euskal Blogosfera | Obabako Testiguak

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s