Eta batez ere kebapak

Lur hartu du hegazkinak. Flughafen Schönefeld. Gaua da arratsaldeko lauak izanagatik. Neguko gauak luzeak izaten dira hemen, egunarekin alderatuz behintzat. Apika ez dute berdin irizten gauaren esperoan bizi direnek. Negu ilunaz gain Berlini esaten zaio egunero dela desberdin, aldaketa etengabean uneoro. Hogei bat egun izango dira azkenekoz hemen egon nintzenetik. Ez dirudi hemen denborak halako eraginik izan duenik, ezpada “viva España!” dioen pintadagatik, azkenekoz ikusi ez nuena, denak bere horretan dirau, arkupetik noala akordeoiez ekialdeko doinuak haizatzen dituen gizonaren presentziak egiaztatzen duenez. Doinu jostariz existentzia alaitu nahian, oharkabean zer pentsa emanaz, bakan batzuei zer dantzatua ere, igarotzen diren turista, enpresagizon, ikasle eta abarrei. Nahiz eta ondoren, trenean arloteak begietara begiratzen digularik diru apurren bat eskatuz, ahaztuak izan ekialdeko doinu hark, urruna dagoeneko, pentsarazi dizkigunak.

“Aussteigen bitte” dio ahots batek megafoniatik, irteteko alegia, eta gure estazioa ez izanagatik hori ulertu egin dugu, ezin jasan alderraiaren begirada. Hurrengo trena noiz etorriko, denbora dortokaz mozorrotu da, arloteak begirada zuzentzen zigunean bezala, hurrengo trena iritsi den arte. “Einsteigen bitte” dio orain megafonoak, eta trenera egin dugu jauzi poltsikoko txapon apurren eskean ari zitzaigula ulertu ez diogun, ulertu nahi izan ez diogun, haren begiradatik ihesean, trenetik gure helmugara iritsi aitzin atera garenok, “aussteigen” entzundakoan. Lasaiago goaz orain nahiz eta damuak harturik eta kontzientzia gaiztoak. Ezabatuko ditugunak, bata zein bestea, gure geltokira iristearekin bat erosketen zerrenda burura datorkigularik eta Augustiner-a erosten dugunean, Gabonetako azken kapritxoa, hidratatzeko beharreaz. “Damen und Herren, Herren und Damen” eta “Bitteschön, Bitteschön”, belarrira bitexen denaz, ongietorria supermerkatuko turkiarrak, sagar eskaintza “Angebot, “Ananas aus Caracas”, eta kebab-ak, eta arkupeetakoaren zerikusi handirik ez duen ekialdeko musika, kantatua, instrumentu askoz lagundua, arkupeko akordeoi soilaren aldean konplexua, betegarria ere bai. Kaletik igaro den emakume alemaniarrak musikaren bolumena jeisteko gomendioa, poliziarekin arazorik nahi ez badute, hobebeharrez ari dela zin eginda. Eta bapatean sirena hotsa“Polizei” idatzirik duen autotik.

Ez dira gelditu, sirenaren hotsak eragotzi egingo zien supermerkatuko zarata aditzerik, edo agian emakume alemaniarrarena mehatxua besterik ez, goiko pisuan bizi denez lo egin ezin duelako. Sagarrak bai, eta gainera eskaintzan, “angebot”, mandarinak ere bai, laranjak, platanoak, kiwiak, letxuga, tomateak, piperrak, kalabaza, alles ja, dena bai, eta ondoren etxera, dena txukun gordetzera, hozkailuan. Ahaztua ibildaunaren eskaria eta begirada, asteko erosketak buruan. Dena erosi ote zalantza. Baiezkoan, atzera kalera. Spätkaufean Augustiner bat ohiko Berliner merkeagoaren ordez, Gabonetako azken kapritxoa eta zentzua emateko arloteari xentimo haiek eman ez izana. Zerbeza hau erosteko behar nituen. Arlotearen begirada ahaztu banuen sagar eta piperrekin, orain baita harengandik ihes egin izanaren damua ere, xentimoak zerbezatarako behar ditudan aitzakia horrekin. Zerbeza garrantzitsua baita hidratatzeko, baita sagarrak ere. Bitamina ugari dituzte. Aurreraxeago Mustafas Kebab famatua eta Currywurst, kebab-ak saltxitxak patatekin, mahonesa eta ketchupez blaituak, eta sagarrak eskaintzan, “Angebot”. Helatuak “Vanille und Marillen”, Melita Sundstrom kafe iluna, Rausch taberna homosexuala, eta kebab-ak. Kebab asko, batez ere kebab-ak. Ilara luzeak Mustafarenean, festa eroa Rausch-en, jendetza Currywurst 36-n, eta sagarrak “Angebot”, ahots nekatuaz, jada “Damen und Herren, Herren und Damen, Bitteschön, Bitteschön”-ik, belarrira bitexen dena, gabe. Egun osoa lanean zutik egon izanaren ordaina.

Pauso batzuk aurrera eta metroa, U-Bahn Mehringdamm, eta inoiz baino beteago doa trena. Larunbat gaueko hamabiak dira, edozein asteguneko goizeko zortzietan ere ez da halako overbooking-ik , aldatua du ordutegi biologikoa Berlinek. Oraindik ez zuen gaindituko harresia erori ondoren ekialdetik mendebaldera egindako bidaian pairaturiko jet-lag-a. “Einsteigen bitte” eta aireportuko trenean ikusiriko arlotea, eta burura sagarrak, piperrak, kalabazak, platanoak, letxugak, tomateak, eta kebab-ak batez ere kebab-ak. Augustiner-a hidratatzeko.

Hurrengo egunak argituko du, eta berriro Turkiarrak “Damen und Herren, Herren und Damen, bitteschön, bitteschön!”, belarrira bitexen denaz, esnatuko gaitu eta ahaztuko arlotea, buruan piperrak dauzkagulako eta kebab-ak, batez ere kebab-ak, Augustinerra hidratatzeko eta “Angebot”, baina gaur anana eskaintza, “ Ananas aus Caracas”.

Advertisements

2 thoughts on “Eta batez ere kebapak

  1. Nere postekin loturak: 1. irratsaioa | Obabako Testiguak

  2. Nere postekin loturak: Obabako Testiguak #01 Ugaitz Agirre

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s